03. juni 2026
De zon hing laag boven de horizon, terwijl vier vrienden langs het strand liepen, waar de golven rustig over het zand rolden en de drukte van de dag langzaam plaatsmaakte voor een gesprek dat uiteindelijk minder over praten en meer over luisteren zou gaan. "Ik had vandaag zo'n bijzonder gesprek op mijn werk", begon Emma, maar nog voordat ze haar verhaal kon afmaken, sprong Bas er enthousiast tussendoor met een vergelijkbare ervaring, waardoor haar woorden ongemerkt naar de achtergrond...
11. mei 2026
Soms ontstaat teleurstelling niet omdat iemand iets verkeerd doet, maar omdat we iets van die ander verwachten zonder het hardop te zeggen. We bouwen in ons hoofd een soort onuitgesproken afspraak, en raken vervolgens teleurgesteld als die afspraak niet wordt nageleefd, terwijl de ander die afspraak nooit heeft gekend. In deze blog volgen we drie mensen die samen door een bos wandelen: Noor, Sam en Zoë. Het bos is vroeg in de ochtend stil. Zonlicht valt gefilterd door de bladeren, en het pad...
01. mei 2026
Er was eens een koffietentje waar drie totaal verschillende mensen elkaar toevallig ontmoetten. Of nou ja, “toevallig”… het universum had er waarschijnlijk gewoon zin in. Aan een tafeltje zat Sanne, type “ik-heb-alles-onder-controle-maar-vanbinnen-een-licht-paniekfeestje”. Naast haar stond een latte die inmiddels koud was geworden, omdat ze al tien minuten naar hetzelfde WhatsApp-bericht staarde zonder te antwoorden. Aan de bar hing Mark, een wandelende verdedigingsmuur. Als iets hem...
27. april 2026
Sophie en Mark zitten tegenover me. Niet dicht bij elkaar, maar ook niet ver uit elkaar. Er zit letterlijk een lege ruimte tussen hen in en figuurlijk nog veel meer. Ze zijn al twaalf jaar samen. Hebben samen een huis, een hond en een leven dat van buitenaf stabiel oogt. “We houden nog steeds van elkaar", zegt Sophie zacht. Mark knikt. Daar zit het probleem niet. Het probleem zit in hoe ze liefhebben. Twee talen van liefde Sophie verlangt naar verbinding. Voor haar betekent liefde: praten,...
19. april 2026
Er zijn van die momenten waarop het leven niet fluistert, maar bijna tegen je aanduwt. Alsof iets in jou, of om je heen, zegt: luister nu eens. Maar luisteren doen we vaak met ons hoofd, terwijl het leven juist via ons lichaam spreekt. Dit is het verhaal van drie mensen: Monica, Laura en Arno. Monica was iemand die alles kon uitleggen. Gevoelens, keuzes maken, zelfs haar eigen onrust wist ze te analyseren tot er niets meer over leek te blijven. Toch werd ze voortdurend moe. Niet het soort...
14. april 2026
Het zijn maar vier woorden. Kort, bijna grappig om uit te spreken. En toch… er zit een wereld achter verscholen. Misschien zeg je het terwijl je iemand aankijkt, of juist veilig via een appje. Misschien fluister je het, of gooi je het er lachend uit. Maar wat bedoel je nu écht? “Ik hou van jou” is zelden alleen maar een constatering. Het is geen droge mededeling zoals “het regent” of “ik ben moe”. Het is eerder een opening. Een soort deur die je op een kier zet, zonder precies te...
26. maart 2026
“Laura… ik vind het leven soms zo moeilijk. Ik weet het gewoon even niet meer. En ik ben zó moe… ik zoek gewoon wat meer energie.” Sanne zit tegenover me, geen groot verhaal, geen ingewikkelde woorden, gewoon eerlijk. Ik kijk haar aan en zeg: “Dat snap ik helemaal. Dat ervaar ik soms ook zo.” Stilte. Zo’n moment waarop iemand je aankijkt alsof je net de regels van het spel hebt veranderd. Geen oplossing, geen stappenplan, geen ‘zo moet het’. Gewoon… mens tot mens. De...
11. maart 2026
Laatst stelde ik in mijn praktijk een vraag waarvan ik inmiddels weet dat hij vaak voor een kleine kortsluiting zorgt. Hoe gaat het écht met je? Even een stilte. Niet lang hoor, maar net lang genoeg om te zien dat iemand in zijn hoofd een soort interne inventarisatie doet. Ja, goed hoor. Werk gaat goed, thuis ook, ik geniet van al mijn prestaties. Ik heb het wel druk, maar ja hé; dat heeft iedereen. Dat is vaak het moment waarop ik glimlach. Niet omdat het antwoord verkeerd is, maar omdat het...
28. februari 2026
Esther en Marcel zijn twintig jaar getrouwd. Hun fotoalbums stonden vol met vakanties, lachende kinderen, feestdagen en kleine momenten die destijds zo vanzelfsprekend leken. Maar ondanks die geschiedenis voelde het laatste deel van hun huwelijk steeds stroever. Alsof er een onzichtbare muur tussen hen was gegroeid, langzaam en bijna onopgemerkt. Het begon met kleine dingen. Een opmerking tijdens het ontbijt, een zucht wanneer de ander iets zei. Maar langzaam werd het patroon hardnekkig: ze...
03. februari 2026
We zitten vastgeroest in een verzonnen systeem waarin de kosten overal dubbel door het plafond gaan, zorgverleners het liefst gewoon met de patiënt bezig willen zijn, en alles steeds duurder wordt omdat elke handeling eerst langs tien loketten, vijf regels en drie verplichte vinkjes moet. Een voorbeeld Twee weken geleden moest ik naar de kaakchirurg in Dordrecht, een plek waarvan ik vanuit meerdere kanten had gehoord dat ik daar vooral niet moest zijn, omdat het daar écht niet goed zou zijn....